• بازدید مدیر محترم حوزه های علوم اسلامی کشور و معاونین محترم از مرکز زنجان
    بازدید مدیر محترم حوزه های علوم اسلامی کشور و معاونین محترم از مرکز زنجان

  • انتخاب واحد ترم بهمن
    انتخاب واحد ترم بهمن

  • برنامه ترم بهمن 95
    برنامه ترم بهمن 95

  • دانشجوی سیاسی کیست؟
    کسب بینش و داشتن قدرت تحلیل سیاسی

  • نقد و بررسی عرفان های نوظهور
    نقد و بررسی عرفان های نوظهور حجت الاسلام احمد عابدی

اخبار > انقلاب اسلامی ایران و ایجاد پارادایم جدید در نظم دوقطبی
 


  چاپ        ارسال به دوست

انقلاب اسلامی ایران و ایجاد پارادایم جدید در نظم دوقطبی

   با پیروزی انقلاب اسلامی ایران و با ظهور سیستم حکومتی برآمده از آن با شعارهای جدایی‌گزینی و مکان‌یابی جدید در فضای نظم دوقطبی، که بیش از همه در شعار اصلی و کلیدی «نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی» جلوه‌گر بود، پارادایم جدید در روابط بین‌الملل ظهور کرد که می‌توان از آن به‌عنوان پارادایم سوم جهانی شدن نام بُرد. پارادایم سوم، که برخاسته از افکار انقلابی تشیع بود، سعی کرد از سویی با شعار امت واحده و بیداری اسلامی، خود را تبدیل به دال برتر مناسبات سیاسی جهان اسلام کند و از سویی دیگر، به‌عنوان رقیبی تازه برای دو قطب جهانی، مطرح شود.

هرکدام از دو ابرقدرت در فضای جنگ سرد، با داشتن قرائتی متفاوت از یکدیگر، به دنبال جهانی‌سازی افکار خود و در نتیجه، فرافکنی خود به سایر نقاط جهان بودند. جهانی شدن کمونیستی که با ارجاع به افکار مارکس و انگلس، مدعی بود بایستی با علم کردن مفهوم طبقه، جلوی ایدئولوژی دولت‌گرای لیبرال ایستاد، رسالت نهایی خود را اتحاد طبقه‌ی کارگر در سراسر جهان و سرانجام انقلاب پرولتاریایی می‌دانست که در ابتدا به دیکتاتوری پرولتاریا و سرانجام به یک حکومت انترناسیونال کمونیستی می‌انجامید. از سوی دیگر، ایدئولوژی لیبرالیستی با تکیه بر دولت به‌عنوان ابزاری برای سرکوب طبقات و حفظ وضع موجود، سعی داشت جهان‌بینی و سبک زندگی آمریکایی و آن چیزی را به سایر نقاط جهان اشاعه دهد که می‌توان به آن، جهانی شدن به سبک آمریکایی یا آمریکایی شدن (Americanization) گفت.

یده‌هایی همچون حمایت از مظلومان و مستضعفان جهان، روی آورن به ارزش‌های اصیل اسلام، صدور انقلاب و مقولاتی از این دست که می‌توان به‌وفور در انقلاب ایران و شعارها و اظهارات امام خمینی و نظریه‌پردازان و مسئولان اجرایی ارشد انقلاب ایران دید، همگی مبتنی بر طرح پارادایم جدیدی از جهانی شدن بود که می‌توان آن را جهانی شدن اسلامی-شیعی نامید. پارادایمی که خود را محصور در مرزهای ملی نمی‌کند و گستره‌ی جهان را قلمرو خود می‌داند و رسالت خود را آماده‌سازی جهان برای حکومت این پارادایم.
  جان تازه‌ای که با وقوع انقلاب اسلامی ایران در توده‌های مسلمانان دمیده شد، احساس خطر دو سوی نظم جهانی دوقطبی را بیشتر کرد و به همین منظور، انواع اقدامات پیشگیرانه را برای اینکه امواج این انقلاب بر ساحل کشورهای نزدیک و دور نکوبد، طراحی نمودند. از جنگ داخلی تا منطقه‌ای، از راه انداختن سازمان‌های منطقه‌ای همچون شورای همکاری خلیج فارس گرفته تا تحریم‌های اقتصادی و سیاسی، همگی نشان از احساس خطر مدعیان پارادایم‌های جهانی شدن در قبال انقلاب سلامی ایران داشته و دارند. این پارادایم می‌تواند الگو و سرمشقی برای سایر کشورها و در درجه‌ی اول، مسلمانان قرار گیرد.

جمهوری اسلامی ایران به‌رغم همه‌ی مشکلات موجود، با استفاده از شعارهای گفته‌شده، سعی کرد نفوذ نرم و سخت خود را در حوزه‌ی جهان اسلام و حتی ورای آن، یعنی در کشورهای آمریکای لاتین، افزایش دهد؛ به‌طوری‌که امروزه پس از گذشت سه دهه از انقلاب، در منقه‌ی غرب آسیا، حوزه‌ی نفوذ ایران از قفقاز و آسیای مرکزی در شمال شروع شده و تا خلیج عدن در جنوب ادامه می‌یابد. از شرق در مرز چین در افغانستان تا دریای مدیترانه در غرب، جزئی لاینفک از حوزه‌ی نفوذ ایران است و جمهوری اسلامی ایران توانسته است خود را به‌عنوان قدرتی منطقه‌ای در این حوزه تعریف کند.


٠٩:٤٣ - يکشنبه ٢٦ بهمن ١٣٩٣    /    عدد : ٥٨٥٦٦    /    تعداد نمایش : ٦٤٥


برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج